Recenzja książki Kennetha Alforda i Theodore P. Savas „Skarby Nazistów. Poszukiwanie łupów III Rzeszy”

Do dziś nie wiemy, ile naziście zrabowali i ukryli złota, kosztowności, drogocennych obrazów i innych skarbów, które przez sześć lat wojny pozyskiwali z podbitych krajów. Zajęcie Czechosłowacji, Polski, Francji, Belgii, Holandii, krajów bałkańskich oraz wojna w Rosji otwarło przed prominentnymi politykami III Rzeszy Niemieckiej dostęp do nieograniczonych bogactw. O nich właśnie piszą dwaj amerykańscy pisarze Kenneth Alford i Theodore Savas, którzy w swojej publikacji pokazali, jak za dnia nazistowscy politycy pracowali dla Hitlera, a nocą napełniali swoje kieszenie zrabowanym łupem. Wraz z chylącą się ku upadkowi III Rzeszą Niemiecką esesmani ładowali zrabowane w podbitej Europie złoto, dewizy i klejnoty do pociągów, samochodów i na ciężarówki, a potem ruszali w austriackie góry. Tam ukrywali swoje łupy, by nie wpadły w ręce aliantów i uciekali. Tropem esesmanów, którzy odpowiedzialni byli zarówno za rabowanie złota, klejnotów, pieniędzy, dzieł sztuki, jak również ich ukrywanie, ruszyli autorzy książki. Pokazali oni, że prowadzone po wojnie intensywne śledztwo pozwoliło odzyskać przynajmniej część zrabowanych skarbów. Większa ich część pozostała jednak nieodkryta. Co jednak stało się z nimi, a także jakie losy były ich bezprawnych właścicieli? To jest główny temat książki „Skarby Nazistów. Poszukiwanie łupów III Rzeszy”.

Czytaj dalej

Recenzja książki Antonego Beevora „Ardeny 1944. Ostatnia szansa Hitlera”

ardenyZimą 1944 roku Adolf Hitler próbował po raz kolejny zmienić losy wojny. Podjęta przez wojska niemieckie ostatnia w czasie II wojny światowej ofensywa mimo początkowych sukcesów, zakończyła się dla III Rzeszy klęską. Dla aliantów uderzenie niemieckie było ogromnym zaskoczeniem. Zarówno Amerykanie, jak i Brytyjczycy byli zszokowani rozmachem operacji jaką przeprowadzili Niemcy. Używając nowych czołgów, wykorzystując pogodę i zaskoczenie wojska niemieckie próbowały wedrzeć się między alianckie armie i zdobyć port w Antwerpii. W ten sposób chcieli zmusić aliantów zachodnich do zawarcia pokoju, który umożliwiłby przerzucenie wszystkich sił przeciwko Armii Czerwonej. Ofensywa w Ardenach stała się kolejnym tematem, który podjął brytyjski historyk Antony Beevor. Autor dzień po dniu począwszy od 16 grudnia opisuje najważniejsze wydarzenia mające miejsce podczas niemieckiej operacji, w których zawarł nie tylko opisy walk, ale także działania osławionych żołnierzy Otto Skorzenego, a także zbrodnie popełniane na jeńcach. Po Stalingradzie, Berlinie i Normandii Antony Beevor przedstawia kolejny wstrząsający obraz II wojny światowej.

Czytaj dalej

Recenzja książki Pawła Wieczorkiewicza „Historia Wojen Morskich. Wiek Pary”

„Historia Wojen Morskich. Wiek Pary” to druga część publikacji zmarłego w 2009 roku polskiego historyka, marynisty, poświęcona dziejom wojen na morzach, które niejednokrotnie rozstrzygały o losach konfliktów na świecie. Drugi tom poświęcony jest okresowi XIX wieku i początku XX wieku, a więc czasom, w których doszło do gwałtownych zmian w technice i uzbrojeniu. Autor wskazuje już na samym początku drugiej części książki, że rozpoczęta w Anglii rewolucja przemysłowa, przyczyniła się do innowacji w budownictwie okrętowym. Wprowadzenie pary, żelaza, wynalezienie morskich granatów artyleryjskich, a także min morskich zrewolucjonizowało marynarkę wojenną. Państwa, które nie wahały się użyć nowinek technicznych zdobywały przewagę na swoimi rywalami, co stara się pokazać na łamach drugiego tomu polski historyk.

Już w pierwszym rozdziale Wieczorkiewicz pokazuje czytelnikowi jak wyglądała sytuacja na świecie po upadku Napoleona Bonaparte. Historyk pisze:

„Definitywny upadek napoleońskiego imperium zakończył trwający od czasów Ludwika XIV ponadstuletni okres zmagań brytyjsko-francuskich o morską hegemonię”

Historyk podkreśla, że po 1815 roku w Europie i na świecie liczyła się tylko i wyłącznie flota brytyjska. Rosjanie, Francuzi, Hiszpanie, Holendrzy, a także Amerykanie nie byli w stanie konkurować z Anglikami, którzy dominowali na morzach i oceanach. Układ ten zmienił się dopiero na przełomie XIX i XX wieku, kiedy coraz bardziej rozwijała się niemiecka marynarka wojenna, będąca realnym zagrożeniem dla Brytyjczyków. Jednak zanim do tego doszło Anglicy nie patrząc nawet na zawiązanie Świętego Przymierza, konsekwentnie budowali swoje imperium kolonialne. Dla Wielkiej Brytanii, która nie chciała się angażować w sprawy kontynentalne, konflikty w Europie: o niepodległość Grecji, wojna duńsko-niemiecka, wojny rosyjsko-tureckie, sprawy wewnętrzne w Hiszpanii i Portugalii, zmuszały Wielką Brytanię do podjęcia interwencji, przynajmniej politycznej. Chcąc utrzymać pozycję hegemona na morzach Anglia musiała być obecna przy najważniejszych decyzjach politycznych ówczesnej Europy – podkreśla Wieczorkiewicz. Szczególną uwagę autor zwraca także na Francję, która mimo klęski w 1815 roku, odebraniu jej posiadłości zdobytych przez Napoleona Bonaparte, nadal angażowała się w sprawy europejskie i nie tylko, budując także swoją pozycję kolonialną.

Czytaj dalej

Moje artykuły w Świecie Wiedzy Ludzie

Zapraszam wszystkich do lektury pierwszego tegorocznego wydania Świata Wiedzy Ludzie. Znajdziecie tam między innymi dwa moje artykuły poświęcone terroryzmowi w XX i XXI wieku oraz zabójstwu Osamy bin Ladena.

Mam nadzieję, że się Wam spodobają Zapraszam do zakupu czasopisma. Cena jedyne 6.99 zł.

Tomasz Sanecki;

Bytom, 4 lutego 2016 r.

Recenzja książki Andrzeja Nowaka „Pierwsza zdrada zachodu. 1920 – Zapomniany Appeasement”

„Kulminacją tej polityki była przedstawiona w parlamencie brytyjskim 10 sierpnia 1920 roku decyzja Lloyda George`a, by stanowczo zalecić rządowi polskiemu przyjęcie żądań strony sowieckiej, które wojsko – Armia Czerwona – zbliżało się właśnie do przedmieść Warszawy. Chodziło o żądania oznaczające faktycznie sowietyzację Polski”

„Brytyjski premier nie rozumiał, a dokładniej nie chciał przyjąć do wiadomości, że owe ambicje nie ograniczały się do terytorium Galicji Wschodniej czy całej Polski, ani do Europy Środkowo – Wschodniej. Obejmowały bowiem całą Europę”

Pięć dni po przemówieniu Lloyda George`a w brytyjskim parlamencie wojska polskie /15 sierpnia 1920 roku/ pod Warszawą rozbiły Armię Czerwoną Marszałka Michaiła Tuchaczewskiego, dzięki czemu uratowały nie tylko niedawno co odzyskaną niepodległość, ale także Europę Zachodnią przed sowietyzacją. Dla Europy z pewnością była to ogromna niespodzianka, tym bardziej, że Polskę już spisano na straty. Mimo to wielu polityków europejskich, w tym zwłaszcza w Wielkiej Brytanii i Francji nie rozumiało, że gdyby padła Warszawa i Polska, również upadłyby inne europejskie stolice. Profesor Andrzej Nowak w swojej publikacji ukazuje czytelnikowi w jaki sposób europejscy politycy, wywodzący się ze zwycięskich mocarstw z I wojny światowej postrzegali konflikt sowiecko-polski. Polski historyk szczegółowo omówił jak doszło do powstania koncepcji appeasementu /zaspokojenia, uspokojenia/, w której brytyjski rząd był w stanie za cenę Polski i innych krajów Europy Środkowo – Wschodniej zatrzymać pochód sowieckiej rewolucji. W tej kwestii główną rolę odgrywał premier brytyjski David Lloyd George, który po zakończeniu I wojny światowej należał do trzech głównych rozgrywających w polityce światowej, oprócz Francji i Stanów Zjednoczonych. Aby jednak wnikliwie podjeść do sprawy Andrzej Nowak podzielił swoją publikację tak, aby przedstawić w niej poszczególne etapy, w których najważniejsze państwa europejskie i Stany Zjednoczone podejmowały decyzji odnośnie losów Polski i krajów Europy Środkowo – Wschodniej.

Czytaj dalej

Zapowiedź książki Sebastiana Rybarczyka „Najtajniejsza broń wywiadu”

Najtajniejsza_bron_okladka-2-360x514Dlaczego Ernest Hemingway pomagał komunistycznemu wywiadowi? Który minister rządu Jej Królewskiej Mości dzielił kochankę z sowieckim szpiegiem? Czy miłość do kałasznikowa może przyćmić inne uczucia?

Szantaż, zdrada, wielkie pieniądze. Nieposkromione żądze skorumpowanych urzędników. Politycy wpadający w sidła służb specjalnych i oszukani idealiści lądujący w objęciach podstawionych piękności. Spektakularne akcje wywiadów.

Piętnaście opowieści ujawniających sensacyjne wątki historii, o których czytaliście na pierwszych stronach gazet; zdemaskowanie największego kreta w historii CIA – Aldricha Amesa, romantyczne początki kariery Kima Philbiego – najskuteczniejszego szpiega sowieckiego, historia „piątki z Cambridge”. Materiał na serial wszech czasów.

Czytaj dalej

Recenzja książki Stephana P. Halbrooka „Szwajcaria i Naziści. Jak alpejska republika przetrwała w cieniu III Rzeszy”

1„Według wszystkich przesłanek strategicznych Szwajcaria podczas drugiej wojny światowej powinna paść łupem nazistów. Kraj ten bezpośrednio graniczy z Niemcami i w czasie wojny został całkowicie okrążony przez państwa Osi, które pod względem liczby ludności miały nad nim blisko trzydziestokrotną przewagę”

„Kraj ten nie został jednak napadnięty. Armia szwajcarska przyczaiła się w przygranicznych umocnieniach oraz alpejskich twierdzach, gotowa do walki, która miała drogo kosztować najeźdźców. Naziści nieustannie usiłowali na wszelkie osłabić Szwajcarię od wewnątrz lub od zewnątrz. Niezłomny opór i zręczna dyplomacja Szwajcarów oraz rozproszenie sił niemieckich na innych frontach skutecznie jednak opóźniały moment planowanej agresji, która ostatecznie nigdy nie nastąpiła”

Te dwa fragmenty z wprowadzenia do publikacji brytyjskiego historyka pokazują z jednej strony, w jakiej sytuacji znalazła się Szwajcaria w czasie II wojny światowej oraz jak udało się jej zachować swoją niezależność i niepodległość. Stephan Halbrook w swojej książce próbuje ukazać, jak Szwajcaria ratowała swoją niepodległość oraz jakie plany miały nazistowskie Niemcy wobec swojego sąsiada. Autor nie ukrywa, że Adolf Hitler zamierzał zająć Szwajcarię, opracowany został nawet plan inwazji przygotowany przez gen. Wilhelma von Leeba, jednak z drugiej strony nazistowskie Niemcy zdawały sobie sprawę, że walka w górskich rejonach tego kraju będzie dla Wehrmachtu wyzwaniem i nie lada problemem.

Szwajcaria już podczas I wojny światowej proklamowała neutralność, podobnie zresztą w czasie II wojny światowej. Jako kraj zamknięty potężnymi masywami górskimi w sercu Europy, była poza zasięgiem potencjalnych sojuszników i zdana była w rzeczywistości sama na siebie. Mimo to rząd szwajcarski pod dojściu do władzy Adolfa Hitlera i jego pierwszych „bezkrwawych” aneksjach Austrii i Czechosłowacji przygotowywał się na ewentualne starcie z wojskami III Rzeszy Niemieckiej. Zadanie przygotowania armii szwajcarskiej na potencjalne bój z Wehrmachtem otrzymał gen. Henri Guisan – głównodowodzący szwajcarskich sił zbrojnych, który bardzo aktywnie współpracował z Allenem Dullesem – szefem amerykańskiego wywiadu.

Czytaj dalej

Recenzja książki Annie Jacobsen „Operacja Paperclip”

operacja-paperclip„To jest książka o nazistowskich naukowcach i tajemnicach amerykańskiego rządu. O tym, jak urzędnicy państwowi potrafią ukrywać przed opinią publiczną mroczną prawdę w imię bezpieczeństwa narodowego, oraz o nieprzewidywalnych, często przypadkowych okolicznościach, dzięki którym ta prawda wyszła na jaw. Operacja Paperclip była przedsięwzięciem amerykańskiego wywiadu, który po wojnie sprowadził do Ameryki niemieckich naukowców i zawarł z nimi tajne umowy”

Ten powyższy fragment prologu już na samym początku publikacji uzmysławia czytelnikowi czego może spodziewać się po książce Annie Jacobsen, amerykańskiej dziennikarce. Autorka wprowadza nas w świat tajemnic i tajnych operacji, jakie wywiad amerykański prowadził jeszcze zanim zakończyła się II wojna światowa w Niemczech. Specjalne grupy wywiadu poszukiwały nie tylko zbrodniarzy wojennych, ale przede wszystkim nazistowskich niemieckich naukowców, którzy w czasie wojny tworzyli dla Hitlera tajną broń V-2, odrzutowe samoloty, superczołgi oraz innego rodzaju maszyny, które miały dać zwycięstwo III Rzeszy Niemieckiej.

Czytaj dalej

Recenzja książki Hala Golda „Jednostka 731. Okrutne eksperymenty w japońskich laboratoriach wojskowych. Relacje świadków”

2496„Przeprowadził wiwisekcję sześciu żywych kobiet. Przeżycie, o którym nie chciał rozmawiać, wiązało się z pewną Chinką…
…Mężczyzna powiedział mi, że akurat Chinka została uśpiona chloroformem, ale odzyskała świadomość na stole sekcyjnym. Zaczęła się podnosić, krzycząc:
Możesz mnie zabić, ale proszę, nie zabijaj mojego dziecka”

„Zarzucono metodę zarażania chorobą weneryczną poprzez zastrzyk, a badacze zaczęli zmuszać więźniów, by odbywali między sobą stosunki seksualne…
…Gdy doszło do zarażanie zdrowego partnera lub partnerki, obserwowano dokładnie rozwój choroby, aby ustalić na przykład stopień jej zaawansowania po pierwszym, drugim i kolejnych tygodniach. Zamiast samych oględzin zewnętrznych oznak choroby, takich jak stan organów płciowych, badacze byli zdolni stosować wiwisekcję, aby sprawdzić, w jakim stopniu choroba wpłynęła na poszczególne organy wewnętrzne na różnych etapach jej zaawansowania”

„Był tam dół, obok którego na ziemi siedzieli dwaj Chińczycy z zasłoniętymi oczami. Dwaj Japońscy żołnierze ścieli im głowy. Krew z arterii szyjnej strzeliła dwa metry w górę, jakby trysnęła z węża. Głowy stoczyły się do dołu, a ciała dysekowano na miejscu”

Takich opisów w książce Hala Golda „Jednostka 731. Okrutne eksperymenty w japońskich laboratoriach wojskowych. Relacje świadków” nie brakuje. Po jej przeczytaniu czytelnik będzie w głębokim szoku! Recenzując świetną publikację Wydawnictwa Uniwersytetu Jagiellońskiego niedowierzałem w to co czytałem. Japończycy popełniali jeszcze gorsze zbrodnie niż niemieccy lekarze w Auschwitz i innych obozach koncentracyjnych. To czego dokonywali na ludziach japońscy lekarze nie mieści się w głowie. Wiwisekcje /zabieg operacyjny wykonywany na żywym zwierzęciu lub człowieku w celach badawczych/, tworzenie broni biologicznej, zarażanie więźniów i zwykłych ludzi /w miastach i na wsi/ chorobami takimi jak: tyfus, dżuma, kiła i inne, nieludzkie eksperymenty badawcze, a także zwykłe morderstwa popełniane na ludziach spowodowały, że Jednostka 731 stała się synonimem nieludzkiego traktowania i bestialstwa wobec drugiego człowieka. W swojej publikacji Hal Gold ukazuje nam cały proces powstania, trwania i niszczenia Jednostki 731, a także jej twórcę – Shirō Ishiiego oraz eksperymenty jakie w niej dokonywano z wykorzystaniem ludzi.

Czytaj dalej

Recenzja książki Frasera J. Harbutta „Jałta 1945”

6087Konferencja w Jałcie, która miała miejsce od 4 do 11 lutego 1945 roku była wydarzeniem, które miało decydujący wpływ na losy powojennej Polski. To przecież tam zapadły decyzje o granicach nowej Polski, przynależności naszego kraju do bloku wschodniego, przesunięciu granicy za Odrę i Nysę Łużycką, odebraniu nam Kresów Wschodnich oraz utworzeniu Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej.

Dzisiaj wielu polityków mówi w kontekście naszego kraju „Nic o Was, bez Was”. W 1945 roku za naszymi plecami podjęto decyzje wbrew polskiemu stanowisku. Zadecydowano o Polsce bez udziału Polaków. Jak do tego doszło i jakie inne decyzje podjęła Wielka Trójka – Franklin Delano Roosevelt, Winston Churchill i oczywiście Józef Stalin w Jałcie? I oczywiście najważniejsze pytanie: Czy faktycznie Stalin przechytrzył Roosevelta i Churchilla i wyszedł z konferencji jałtańskiej jako zwycięzca? Na te pytania stara się odpowiedzieć w rewelacyjnej publikacji Fraser J. Harbutt – amerykański historyk, znawca stosunków amerykańsko – sowieckich i dyplomacji Stanów Zjednoczonych w okresie II wojny światowej i Zimnej Wojny.

Czytaj dalej

Recenzja książki Sławomira Cenckiewicza „Atomowy szpieg. Ryszard Kukliński i wojna wywiadów”

„Moja książka nie jest jednak kontrapunktem ani polemiczną rozprawą z postkomunistami. Jest przede wszystkim pierwszą porządkującą obecny stan wiedzy o Kuklińskim, naukową próbą opisania jego historii na podstawie materiałów dostępnych w polskich archiwach, publikowanych relacji oraz wszystkiego tego, co niedawno ujawnili Amerykanie na stronie CIA i w autoryzowanej przez amerykańskie służby książce Benjamina Weisera”

Tak o swoje książce pisze Sławomir Cenckiewicz, autor świetnej publikacji poświęconej płk. Ryszardowi Kuklińskiemu. Do dziś mimo upływu już dziesięciu lat od śmierci Kuklińskiego opinie o nim są podzielone. Część uważa go za bohatera, który ujawnił Amerykanom najważniejsze dokumenty dotyczące Układu Warszawskiego, stanu wojennego w Polsce w 1981 roku i spraw wojskowych komunistycznej Polski, przyczynił się do uratowania pokoju i zapobiegł wybuchowi konfliktu zbrojnego. Wielu jednak Polaków uważa płk. Kuklińskiego po prostu za zdrajcę, który łamiąc przysięgę wojskową rozpoczął współpracę z wrogim mocarstwem. Ta kwestia pozostaje do dziś nierozstrzygnięta i budzi kontrowersje w naszym społeczeństwie.

Czytaj dalej

Recenzja książki Adama I.P. Smitha „Wojna secesyjna”

WOJNASECESYJNAokladka!Wojna secesyjna, która trwała w Stanach Zjednoczonych w latach 1861-1865 na dziesiątki lat utkwiła w świadomości Amerykanów. Fakt ten już na samym początku stwierdza autor książki, która poświęcona została jednemu z najkrwawszych konfliktów w XIX wieku:

„Wojna secesyjna w jednakowym stopniu prześladuje i pobudza wyobraźnie Amerykanów. Ten krwawy konflikt z lat 1861-1865, który kosztował życie ponad 600 tysięcy ludzi (więcej zginęło w sumie we wszystkich pozostałych wojnach prowadzonych przez Stany Zjednoczone), nazywany bywa amerykańską Iliadą, drugą rewolucją amerykańską oraz powtórnymi narodzinami narodu”

Okres wojny secesyjnej jest słabo opisany w polskiej historiografii. Książka Adama Smitha wydana w przekładzie polskim przez Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego z pewnością uzupełnia tą lukę, dzięki czemu polscy historycy oraz amerykaniści mogą pogłębić swoją wiedzę nie tylko o przebiegu samego konfliktu zbrojnego, ale także prowadzonej wówczas polityce w podzielonych Stanach Zjednoczonych i skutkach wojny, które zmieniły Amerykę na kolejne dziesięciolecia.

Publikację autor podzielił na osiem rozdziałów. W każdym z nich podejmuje odrębny temat, który ma przybliżyć czytelnikowi przyczyny, przebieg i skutki wojny secesyjnej. Kwestia niewolnictwa, sprawa wielkich właścicieli ziemskich i ich próby utrzymania za wszelką cenę niewolnictwa kontra ruch abolicyjny oraz przyczyny rozłamu między Południem i Północną. To tematy podjęte przez autora w pierwszym rozdziale. W kolejnym rozdziale Smith porusza już sprawę kryzysu politycznego, który w końcu doprowadził do secesji i wojny. Autor stara się wyjaśnić jak do niego doszło, dlaczego nie udało się go zahamować oraz opisuje pierwsze starcia między Północną i Południem.

Rozdział trzeci wchodzi już w szczegóły prowadzonej wojny. Poznamy strategie walczących stron, taktykę, dowódców oraz najważniejsze bitwy i potyczki w okresie kwiecień 1861 – wrzesień 1862 (głównie na froncie wschodnim) oraz polityczne, wojskowe i społeczne okoliczności ogłoszenia Emancypacji. Temat walk na froncie wschodnim oraz pogarszającą się sytuację konfederatów w tym opis bitew pod Gettysburgiem, Vicksburgiem i Chattanoogą kontynuowana jest w kolejnym rozdziale. Autor przybliża czytelnikowi także codzienne życie w obu armiach, ich postawę wobec wojny, a także pogarszającą się sytuację ludności Południa. Wynikała ona jak twierdzi autor nie tylko z klęsk wojsk konfederatów w starciu z wojskami Unii, ale także coraz trudniejszej sytuacji gospodarczej na Południu.

W końcowej części pracy Adam Smith skupił się nie tylko na ostatnich walkach, które doprowadziły do zakończenia krwawego konfliktu i kapitulacji Południa, ale także na sprawach politycznych, jak: ponowny wybór Abrahama Lincolna na kolejną kadencję prezydentury w Stanach Zjednoczonych, zakończenie walk, przyszłości stanów południowych po zakończonym konflikcie, a także o zaprzepaszczonej szansie, jaką była sprawa zniesienia niewolnictwa.

Książka Adama Smitha przybliża konflikt, który na dziesiątki lat zmienił Stany Zjednoczone Ameryki Północnej. Atutem są z pewnością liczne cytaty z listów i pamiętników polityków, żołnierzy oraz osób cywilnych obu stron konfliktu, jednak w publikacji nie zabrakło także mankamentów. Najważniejszym z nich jest przede wszystkim zbyt ogólnikowe przedstawienie samego konfliktu zbrojnego. Wiele ważnych wydarzeń, bitew czy spraw politycznych zostało pominiętych albo przedstawionych w sposób skrótowy. Mimo to publikację Adama Smitha warto polecić, chociażby ze względu na fakt, że na polskim rynku jest bardzo znikoma ilość pozycji poświęconych wojnie secesyjnej.

Tytuł: Wojna secesyjna;
Autor: Adam I.P.Smith;
Wydawca: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego;
Rok i miejsce wydania: Kraków 2011;
Ilość stron: 378;
Cena: 36,71 zł.
Więcej tutaj

Polecam!!!

Tomasz Sanecki;
Bytom, 24 listopada 2014 r.