28 lipca 1914 roku – Dzień, który zapoczątkował wojnę światową

Artykuł znajduje się tutaj

Recenzja książki Jeana des Carsa „Kobiety, które zawładnęły Europą”

kobiety-ktore-zawladnely-europa„Historia bywa niekiedy zdominowana przez kobiety”

Ten cytat ze wstępu autora jest kontrastem do twierdzenia Wiktora Hugo „Jakże słaba jest królowa i jak niewiele znaczy”, z którym polemizuje des Cars, uważając go za niesprawiedliwy. Czy tak faktycznie jest, czytelnik przekona się po lekturze publikacji, w której autor opisał dwanaście najbardziej wpływowych kobiet w historii Europy.

Praca francuskiego historyka to życiorys skrajnie różnych postaci, europejskich monarchiń, tych rządzących w XVI wieku i tych współczesnych. Jakie były, czym się charakteryzowały? Z opisów, jakie zamieścił autor dostrzeżemy z jednej strony inteligentne uzurpatorki, zabójczynie i kobiety pozbawione skrupułów, zaś z drugiej czułe i kochające matki, dbające bez względu na koszty o dobro swojego potomstwa. W książce Jean des Cars opisał dwanaście, według jego uznania kobiet – królowych i cesarzowych, które miały największy wpływ na losy państwa, w których współrządziły lub rządziły, a także były obdarzone niezwykłym intelektem i charyzmą, dzięki czemu były w stanie wybić się ponad swych małżonków i możnowładztwo.

Wśród dwunastu wybranych przez francuskiego historyka królowych i cesarzowych znalazły się między innymi: Katarzyna Medycejska, Eugenia – cesarzowa Francji, Elżbieta – cesarzowa Austrii i królowa Węgier, Astrid – królowa Belgii oraz królowa brytyjska Elżbieta II. Każda z opisanych postaci z jednej strony różni się od siebie, zaś z drugiej strony wiele ich łączy. Czytelnik podejmując się lektury tej świetnej publikacji musi mieć jednak bezwzględnie na uwadze fakt, że opisane postacie żyły w różnych czasach. Autor dość dokładanie zwraca na to uwagę. Przykładem może być tutaj Katarzyna Medycejska żyjąca w czasach wojen religijnych, caryca Katarzyna II zmagająca się ze zmianami w Rosji i kwestią polską, Maria Antonina – kobieta rozrzutna, która skończyła na szafocie, Maria Teresa – cesarzowa Austrii i wróg króla pruskiego Fryderyka II czy wreszcie współcześnie nam żyjąca – Elżbieta II – jak pisze autor „najlepiej poinformowana kobieta świata”.

O swych bohaterkach francuski historyk mówi:

„Bez nich nasza przeszłość byłaby inna i, nie wahajmy się tego powiedzieć, mniej pasjonująca…”

„To one, kobiety władczynie, kobiety wpływowe, zajmują w naszej pamięci czołowe miejsce”

Nie sposób nie zgodzić się z francuskim historykiem, który w ciekawy sposób ukazuje nam także dworskie etykiety, maniery królowych, a także ich wpływy na losy największych państw Europy. Ponadto w myśl starego przysłowia „Jak cię widzą, tak cię piszą” można tak powiedzieć o bohaterkach tej książki. Ich życie bacznie obserwowane, było komentowane i opisywane zarówno w XVI wieku, jak i dzisiaj. Znajdujemy także wiele podobieństw. Jakie, zachęcam do lektury książki, która okazała się strzałem w dziesiątkę.

W pracy nie brakuje także interesujących zagadnień i ciekawostek z zakresu pałacowych intryg, spisków i kłamstewek, którymi obdarzały królowe swych mężów czy możnowładztwo. To niewątpliwie jest atutem tej publikacji, która dla historyków jest uzupełnieniem wiedzy o losach i życiu największych władczyń w historii świata.

Jean des Cars – francuski historyk i dziennikarz, związany we Francji z takimi tytułami jak: Paris Match czy Le Figaro. Jest także specjalistą od dynastycznych dziejów rodzin królewskich Habsburgów i Grimaldich.

Tytuł: „Kobiety, które zawładnęły Europą”;
Autor: Jean des Cars;
Wydawca: Wydawnictwo Muza;
Rok i miejsce wydania: Warszawa 2014;
Liczba stron: 334;
Cena: 22,50 zł;
Więcej: tutaj

Szczególnie Polecam!!!

Tomasz Sanecki,
Bytom, 21 lipca 2014 r.

Recenzja książki Leszka Podhorodeckiego „Chanat Krymski. Państwo koczowników na kresach Europy”

5966„Przez długie lata potęga Złotej Ordy złowieszczo ciążyła na losach ludów Europy Wschodniej, aż wreszcie przyszedł kres jej istnienia…”

„…Proces rozpadu Złotej Ordy postępował dalej. W okresie gdy rodziła się niepodległość Krymu, nad Wołgą powstawały dwa chanaty tatarskie… Między chanatami tatarskimi w Europie oraz Moskwą zaczynała się zacięta walka o spadek po Złotej Ordzie. Wybitną w niej rolę miało odegrać państwo Gerejów”

Chanat Krymski przez kilka stuleci stanowił jedno z najpoważniejszych zagrożeń w Europie nie tylko dla Moskwy, jak pokazuje powyższy cytat z kolejnej publikacji Leszka Podhorodeckiego, ale także dla Rzeczpospolitej i Habsburgów. Historię tego państwa, siejącego strach i przerażenie wśród narodów europejskich przedstawił jeden z najwybitniejszych polskich historyków i znawców Wschodu – Leszek Podhorodecki. Praca „Chanat Krymski. Państwo koczowników na kresach Europy” to dzieje Tatarów Krymskich i stworzonego przez nich państwa. Od powstania, przez szczyt potęgi, uzależnienie od Turcji, walki z Rzeczpospolitą i Moskwą po zmierzch krymskiej potęgi i upadek Chanatu Krymskiego. Tak pokrótce można przedstawić to, co ukazał Podhorodecki w swojej książce, będącej świetnym kompendium wiedzy nie tylko o Chanacie Krymskim, ale także prowadzonej przez niego polityki zagranicznej, wpływach w Europie Środkowo-Wschodniej, a także roli, jaką odegrał w historii Starego Kontynentu.

W polskiej świadomości do dziś, przede wszystkim w oparciu o historyczne opisy i filmy, funkcjonuje stereotyp Tatara jako bezwzględnego agresora, który łupił, palił i brał tysiące ludzi w jasyr. Czy tak faktycznie było? Kim byli Tatarzy, jak układały się stosunki polsko-tatarskie, jak to możliwie, że raz byli naszymi przyjaciółmi, by za chwilę stać się najpotężniejszych wrogiem? Na te pytania stara się odpowiedzieć Podhorodecki, który po raz kolejny dzięki świetnej narracji wciąga czytelnika z każdą kolejną stroną.

„Sojusz z Kozaczyzną wybawił Krym z ciężkiej opresji, w jakiej się znalazł w wyniku konfliktów wewnętrznych oraz zagrożenia ze strony Polski, Rosji i Kałmuków. Podniósł też znaczenie Chanatu na arenie międzynarodowej…”

„…Wystąpienie Ukrainy i Chanatu przeciw Rzeczpospolitej miało w myśl intencji Islama Gereja III i Sefera Gazi – doprowadzić do przywrócenia równowagi sił między Polską i Moskwą, naruszonej na korzyść Polski po zwycięstwach Batorego, Zygmunta III i Władysława IV. Politycy tatarscy nie przewidywali chyba, że rok 1648 zapoczątkuje aż tak radykalną zmianę układu sił w Europie Południowo – Wschodniej”

Ten kolejny z cytatów doskonale obrazuje, jaki wpływ miał Chanat Krymski na dzieje Europy. Jak pisze Podhorodecki było to bowiem państwo, które mogło zmienić europejski układ sił w danej chwili, co niejednokrotnie pokazywali Tatarzy w swojej historii. Jednak efekty ich polityki, jak wskazał autor, nie zawsze dawały takie rezultaty, na jakie oczekiwali przywódcy tatarscy. To właśnie prowadziło do nadmiernego osłabienia Rzeczpospolitej kosztem Państwa Moskiewskiego, który jak się okazało w dalekiej historii pogrzebało niepodległość Krymu.

Ten wątek dość ciekawie porusza właśnie Leszek Podhorodecki. W rozdziale „Koniec niepodległości” polski historyk ukazał, jak doszło do likwidacji niezależności Krymu i przyłączenia tego regionu do carskiej Rosji w 1783 roku. Jaka była tego przyczyna to również interesująco przedstawił autor, porównując upadek Krymu do upadku Rzeczpospolitej pisząc:

„Losy Krymu były w znacznym stopniu związane z losami Polski. Także dzieje Chanatu wykazują pewne podobieństwo do dziejów Polski. Oba kraje zgubiła w znacznym stopniu wewnętrzna anarchia, której rozsadnikiem byli wielcy feudałowie, przeciwni procesom centralizacji państwa i zwalczający wszelkie reformy mające na celu jego wzmocnienie. Silna Polska przez dwa wieki była gwarantem niepodległości Krymu, szachowała bowiem skutecznie potęgę Rosji. Konflikty między Polską i Rosja były zawsze wykorzystywane przez Gerejów we własnym interesie. Z chwilą gdy Rosja uzyskała zupełną przewagę nad Rzeczpospolitą i poddała ją swym wpływom, zabrakło siły zabezpieczającej Krym. Upadek potęgi tureckiej ostatecznie przesądził losy państwa Gerejów”

W książce autor interesująco opisał także kwestię osadnictwa tatarskiego na ziemiach polskich. Osiedlanie się Tatarów w Polsce, małżeństwa mieszane, służba nowej ojczyźnie, a także sprawa dzisiejszych stosunków polsko-tatarskich, to niewątpliwie ciekawostki dla wielu czytelników. Ilu Tatarów zamieszkuje dzisiejszą Polskę? Jak zachowali się podczas walki o odzyskanie niepodległości przez Rzeczpospolitą w 1918 roku? Jaki wreszcie miała wpływ okupacja hitlerowska na polskich Tatarów? Odpowiedzi na te pytania znajdziemy w pracy Leszka Podhorodeckiego.

Dodatkowo zamieszczone mapy, zdjęcia, a także bogate kalendarium i słownik ważniejszych postaci wzbogacają tą świetną publikację jednego z najwybitniejszych polskich historyków.

Autor: Leszek Podhorodecki;
Tytuł: „Chanat Krymski. Państwo koczowników na kresach Europy”
Wydawca: Wydawnictwo Bellona;
Miejsce i rok wydania: Warszawa 2012;
Liczba stron: 424;
Cena: 31,20;
Więcej: tutaj

Szczególnie Polecam!!!

Tomasz Sanecki;
Bytom, 30 czerwca 2014 r.

Iskra, która zapaliła lont – zamach na Franciszka Ferdynanda

Artykuł znajduje się tutaj

Recenzja książki Leszka Podhorodeckiego „Hetman Stanisław Koniecpolski”

„Hetman Koniecpolski, obok Chodkiewicza i Sobieskiego, należał do największych wodzów szlacheckiej Rzeczypospolitej XVII w. Wszechstronnie wykształcony samouk, odznaczający się szerokimi horyzontami umysłowymi, potrafił twórczo rozwinąć staropolską sztukę wojenną, dostosowując ją do różnorodnych warunków, w których przyszło mu działać”

Ten krótki fragment posłowia ukazuje nam bohatera tej publikacji, jako człowieka nie tylko stawianego wśród najwybitniejszych dowódców w historii Polski, ale także jako wodza wyprzedzającego swoją epokę. Stosowana przez niego taktyka podczas bitew wielokrotnie zaskakiwała rywali, którzy niejednokrotnie byli bezradni wobec szarży wojsk polskich.

Publikacja Leszka Podhodoreckiego „Hetman Stanisław Koniecpolski” to jednak nie tylko biografia wojenna wybitnego wodza Rzeczypospolitej, ale także historia jego rodu, majątku i wreszcie rodziny. Tym właśnie tematem rozpoczyna się praca Podhodoreckiego, który w pierwszej części ukazuje czytelnikowi przodków hetmana, ich drogę do sławy i bogactwa, upadek rodu oraz odbudowę potęgi rodu Koniecpolskich. Autor dość zgrabnie przeszedł do opisu działań wojennych, w których swój chrzest bojowy przeszedł bohater publikacji. Zapoznamy się z działaniami wojennymi przeciwko Rosji, Turkom, Kozakom i Tatarów, gdzie niewątpliwie swój kunszt wojenny kształcił Koniecpolski. Udział w tak licznych wyprawach wojennych przydał się hetmanowi w czasie rywalizacji polsko-szwedzkiej. Część druga książki pt. „Pogromca Lwa Północy” to wspaniały opis zmagań wojennych polsko-szwedzkich na tle dążeń Wazów do odzyskania szwedzkiej korony.

Nie samą jednak wojaczką żył hetman Koniecpolski, na co dowód daje Podhorodecki w ostatniej części publikacji poświęconej hetmanowi, jako magnatowi kresowemu. Autor ukazuje nam Koniecpolskiego nie tylko jako człowieka cieszącego się ogromnym autorytetem wśród żołnierzy i szlachty, ale również jako wielkiego i dumnego magnata, nie cofającego się przed niczym, czego dowód dał na Ukrainie, krwawo tłumiąc jakiekolwiek przejawy dążeń ludu ukraińskiego przeciw społecznemu i narodowemu uciskowi. Jak pokazała nam historia drugiej połowy XVII wieku takie postępowanie magnatów na Ukrainie, uważających, że ziemie te oraz zamieszkująca je ludność są tylko i wyłącznie przeznaczone do pomnażani ich majątków, zakończyły się dla naszego kraju katastrofalnie. Hetman Stanisław Koniecpolski według autora w żaden sposób nie odbiegał od innych magnatów kresowych, dążących do całkowitego podporządkowania ziem ukraińskich swojej bezgranicznej władzy.

Obiektywne podejście do postaci Stanisława Koniecpolskiego to niewątpliwie duża zaleta tej publikacji. Jest ich o wiele więcej, warto tu wymienić między innymi: mapy, zdjęcia, ilustracje zawarte w pracy, jak również bogatą bibliografię, jaką posłużył się Podhorodecki pisząc biografię hetmana. Książka z pewnością zaciekawi nie tylko historyków, ale każdego kto po nią sięgnie, bowiem znane mi publikacje Leszka Podhorodeckiego za każdym razem pokazują wysoki kunszt autora, który potrafił w rewelacyjny sposób przedstawić najbardziej barwne postacie czasów I Rzeczypospolitej.

Leszek Podhorodecki: 1934 – 2000, historyk, pedagog, popularyzator historii. Autor ponad trzydziestu publikacji popularnonaukowych, podręczników i rozpraw naukowych. Zainteresowany historią wojskowości XVII wieku stworzył kilka rewelacyjnych biografii najwybitniejszych dowódców polskich, w tym między innymi wspomnianego Stanisława Koniecpolskiego, ale także Stefana Czarnieckiego, Jana III Sobieskiego czy Stanisława Żołkiewskiego.

Autor: Leszek Podhorodecki;
Tytuł: Hetman Stanisław Koniecpolski;
Wydawca: Bellona;
Rok i miejsce wydania: Warszawa 2011;
Liczba stron: 344;
Cena: 29,60 zł;
Więcej: tutaj

Gorąco Polecam !!!

Tomasz Sanecki;
Bytom, 10 marca 2014 r.

Recenzja książki Iwony Kienzler „Życie miłosne Królów z Dynastii Wazów”

Porywająca, wciągająca, niezwykle interesująca, czyta się ją jednym tchem. Taka jest najnowsza książka Iwony Kienzler. Monarchowie z Dynastii Wazów to: Zygmunt III Waza i jego dwaj synowie: Władysław IV i Jan Kazimierz. Do tej pory większość historyków opisując dzieje królów z dynastii Wazów skupiała się głównie na wątku polityczno-militarnym, pomijając zupełnie wątek życia codziennego i miłosnego. Dopiero publikacja Iwony Kienzler zmieniła to, uzupełniając biografię królów z Dynastii Wazów właśnie o aspekt ich życia miłosnego.

Czytając książkę, Zygmunt III Waza, Władysław IV i Jan Kazimierz jawią się czytelnikowi jako ludzie z krwi i kości, którzy oprócz swych monarszych obowiązków mają czas także na zabawę, beztroskę i miłość. W publikacji poznajemy kobiety, którym przyszło dzielić życie z władcami z dynastii Wazów: ich żony, zarówno te kochane jak i te odwiedzane w sypialni wyłącznie z obowiązku oraz ich kochanki. I tak oto dowiadujemy się o dwóch żonach Zygmunta III Wazy: Annie Habsburżance – brzyduli, która mimo tego zawładnęła sercem króla i Konstancji Habsburżance, która także zdobyła miłość Zygmunta III Wazy. Ponadto jest tu także opisana postać tajemniczej Urszuli Meierin, która była domniemaną kochanką króla umilającą mu okres wdowieństwa po śmierci ukochanej żony Anny…

Władysław IV jawi się jako człowiek wielbiący lud, bezpretensjonalny i niezwykle kochliwy. Największą miłością tego monarchy była bez wątpienia Jadwiżka, piękna lwowianka, która zdaje się na zawsze zawładnęła sercem Władysława IV. I nie zmienił tego nawet ożenek króla z Cecylią Renatą czy Ludwiką Marią, pomimo, iż relacje łączące króla z żonami były zupełnie poprawne, to jednak były to małżeństwa zawarte z obowiązku, a nie z miłości. Autorka podejmuje w książce także kwestię domniemanego homoseksualizmu króla, stwierdzając jednakże, iż mogły to być pomówienia mu współczesnych, aniżeli prawda…

Jan Kazimierz poślubił wdowę po Władysławie IV – Ludwikę Marię. Ich małżeństwo można uznać za dziwne. Para niewątpliwie darzyła się uczuciem, ale nie przeszkadzało to królowi zdradzać żonę, a królowej to nie przeszkadzało bowiem chciała się realizować jako polityk. Najsłynniejszy romans króla to romans z Panią Radziejowską, który wpędził w kłopoty nie tylko samego Jana Kazimierza, ale i całą Rzeczpospolitą…

Książka w sposób niezwykle barwny opisuje życie miłosne władców z dynastii Wazów, dokładnie opisuje życie codzienne monarchów, ich niecodzienne pasje i zainteresowania oraz upodobania modowe władców. Czyta się ją z zapartym tchem, czasy XVII wieku jawią się czytelnikom nie tylko jako czasy wojen, ale także jako czasy pełne uczuć i miłostek.

Iwona Kienzler ma za sobą już napisanie ponad 80 książek – publikacje non-fiction, z zakresu historii, jak również leksykony i słowniki. Pisze także reportaże z podróży oraz artykuły dotyczące spraw gospodarczych i historii Polski. Jej pasją jest historia, a zwłaszcza rola kobiet i ich często zapomnianemu lub niedocenionemu wpływowi na losy i decyzje mężczyzn rządzących państwami, czy też będącymi wpływowymi politykami lub mężami stanu. Historie opisywane w jej książkach, to historie widziane oczyma kobiet. Do tej pory napisała m.in. historie takich władców: „Stanisław August. Mąż wszystkich żon”, Władysław Jagiełło. Wierny mąż niewiernych żon”, „Mocarz alkowy. August II Mocny i kobiety”.

Tytuł: Życie miłosne polskich królów z dynastii Wazów;
Autor: Iwona Kienzler;
Wydawca: Bellona;
Rok wydania: 2013;
Liczba stron: 256;
Cena: 19,60 zł;

Więcej tutaj

Gorąco Polecam!!!

Tomasz Sanecki,
Bytom, 17 lutego 2014 r.

Demon seksu na polskim tronie. Kobiety Augusta II Mocnego

Artykuł znajduje się tutaj

Bitwa, która zmieniła losy Europy. Wiktoria wiedeńska w 1683 roku

Artykuł znajduje się tutaj

Recenzja książki Jerzego Besali „Zygmunt Stary i Bona Sforza”

Pasjonująca, wspaniała biografia poświęcona jednemu z najznakomitszych władców Polski, wywodzącego się z rodu Jagiellonów – Zygmuntowi I Staremu. Jej autor, Jerzy Besala, ukazał w publikacji nie tylko samego króla, ale jego żonę – Bone Sforzę, która miała ogromny wpływ nie tylko na swego małżonka, ale także na politykę wewnętrzną i zewnętrzną Polski. Besala już na samym początku wprowadza czytelnika w czasy Jagiellonów, by nakreślić osobę młodego Zygmunta, jako królewicza, by przejść następnie do czasów jego panowania po śmierci Aleksandra.

Opisując początki panowania Zygmunta I Starego Besala od razu przedstawia wówczas największego przeciwnika Polski i Wielkiego Księstwa Litewskiego – Wielkie Księstwo Moskiewskie, które od wschodu zagrażało Litwie, dążąc do zjednoczenia ziem ruskich. Sprawy polityki wschodniej Besala doskonale opisuje w rozdziale „Próby rozbioru Polski”. Podejmuje w nim próbę odpowiedzi na pytanie dotyczące sytuacji Polski i Litwy wobec sojuszu moskiewsko-habsburskiego, który stanowił śmiertelne zagrożenie dla naszego państwa. Kończąc rozdział autor publikacji zadaje w nim pytanie „Czy Polska i Litwa oprą się próbie rozbioru unijnego państwa?” I wówczas stał się prawdziwy cud – zwycięstwo pod Orszą, które nie tylko zatrzymało ofensywę Moskwy, ale przede wszystkim rozbiło ligę antyjagiellońską. Autor prezentując długie panowanie Zygmunta Starego przedstawia je na tle istotnych wydarzeń międzynarodowych, w tym między innymi zmagań z Zakonem, zagrożeniu tureckim wobec Węgier i stosunków polsko-osmańskich oraz polityki prowadzonej wobec Habsburgów.

Besala opisuje bardzo drobiazgowo i zręcznie nie tylko sytuację polityczną i tło historyczne okresu na jaki przypadły rządy Zygmunta Starego, ale także poznajemy życiorys króla, zanim objął tron i ożenił się z Boną Sforzą, jak również tajniki ówczesnej gospodarki, handlu, obyczajowości, prawodawstwa czy dworską etykietę.

W książce znajdziemy mnóstwo ciekawostek historycznych i tych z prywatnego życia król i jego żony. Jerzy Besala zagląda nie tylko do królewskiej alkowy, prezentując małżeństwa Zygmunta oraz ich blaski i cienie, ale także codzienne bolączki króla, jego przyzwyczajenia, intrygi na dworze oraz stosunek do syna, późniejszego władcy Polski Zygmunta II Augusta.

„Zygmunt Stary i Bona Sforza” to lektura nie tylko dla historyków, ale dla każdego, kto chce dokładnie poznać losy panowania przedostatniego Jagiellona na tronie polskim. Napisana czytelnym językiem, opisuje skrupulatnie długoletnie panowanie Zygmunta Starego. Jerzy Besala posługuje się nie tylko bogatą bazą źródłową, ale przede wszystkim opracowaniami historycznymi poświęconymi Jagiellonowi, dzięki czemu przytoczył istniejące opinie, spory i ostre wypowiedzi polskich historyków na temat pary królewskiej i prowadzonej przez nich polityki. Tym samym autor publikacji wzbogacił książkę dodatkowymi analizami i faktami, które pozwalają czytelnikowi spojrzeć na parę królewską z innej strony.

Autor: Jerzy Besala;
Tytuł: Zygmunt Stary i Bona Sforza;
Cena: 43,50 zł;
Rok wydania: 2012;
Wydawnictwo: Zysk i S-ka
Liczba stron: 730;
Więcej na stronie Wydawnictwo Zysk i S-ka

Gorąco Polecam!

Tomasz Sanecki
Bytom, 14 października 2013 r.

Recenzja książki Iwony Kienzler „Mroczne karty historii Polski”

Wielu z nas przekonanych jest o wyjątkowości naszej ojczyzny. Polska jawi się nam jako kraj tolerancji religijnej, umiłowania wolności i demokracji. Zapewne wyróżniało to nasz kraj w porównaniu z takimi krajami jak: Rosja, Turcja czy kraje zachodniej Europy. To właśnie tam panowali szaleni królowie, płonęły stosy z innowiercami, prowadzono wojny religijne czy umierano za swoje poglądy. Publikacja Iwony Kienzler ma nam przybliżyć inny obraz dawnej Polski. Kraju w którym nie brakowało spisków, zdrady, prób zamachu na życie królów czy krwawych walk politycznych.

W publikacji znajdziemy zupełnie inny obraz władców Polski, którego próżno szukać w podręcznikach szkolnych i biografiach. W książce poznamy losy Jeremiego Wiśniowieckiego, Lisowczyków czy polskich szpiegów na dworach całej Europy. Autorka praktycznie z każdego stulecia wybrała po jednej z najbardziej znaczących, ale i kontrowersyjnych postaci, przedstawiając czytelnikowi najciekawsze epizody z ich życia. Dowiemy się między innymi: o Bolesławie Chrobrym będącym okrutnikiem i gwałcicielem, książętach Piastowskich wykorzystując wszem i wobec trucizny, grzechach Władysława Łokietka czy losach księcia Henryka XI Legnickiego, który „zbójował”. Poznamy także losy rodziny Zborowskich i próby zamachu na życie króla Stefana Batorego, historię „pierwszych polskich oddziałów specjalnych” czyli Lisowczyków oraz sprawę kradzieży insygniów koronacyjnych związaną z koronacją Augusta II Mocnego.

Książka powinna zainteresować nie tylko historyków, ale także laików, chcących poznać największe sekrety polskich władców i najmożniejszych magnatów Rzeczypospolitej. Autorka wybierając tematykę publikacji próbuje także zachęcić czytelnika do sięgnięcia głębiej do źródeł oraz poszukiwania odpowiedzi na wciąż nurtujące nas pytania, a dotyczące zagadkowych zgonów polskich władców, intryg i zdrad na dworach książęcych czy tajemniczego życia polskich magnatów.

W publikacji jedynie czego zabrakło to przede wszystkim brak opisu tak barwnej i fascynującej postaci jaką była Bona Sforza, żony Zygmunta Starego. Mimo, że pojawia się ona na kartach niniejszej książki, są jednak tylko sporadyczne epizody. Czytelnika z pewnością zainteresowałoby także prywatne życie Augusta II Mocnego i jego najbardziej znanej metresy – Hrabiny Cosel, która miała ogromny wpływ na polskiego monarchę.

Pomimo tych braków, publikacja jest bardzo interesująca i godna polecenia każdemu czytelnikowi. Warto ją mieć w swojej biblioteczce, bowiem stanowi świetną lekturę, uzupełniającą wiedzę na temat dawnej historii Polski.

Autor: Iwona Kienzler
Tytuł: Mroczne karty historii Polski
Wydawnictwo: Bellona
Liczba stron: 288 stron
Cena internetowa: 28 zł
Więcej tutaj

Gorąco Polecam!

Tomasz Sanecki

Bytom, 12 sierpnia 2013 r.